They Made Me Smile~ Thanks~ ^_^

Hi there!!! ^_^ long time no post2 kan kat blog aku nih~ tak sempat plus takda lappy la kat poli aku nih~ lappy aku rosak, takkan nak usung lappy ayah aku kan~ kang dia x wat keja lak kalau aku bawak lappy dia~ hahaha~ ^_^

so here's the story~ a story bout my friends in PIS (Politeknik Ibrahim Sultan)~

secara jujurnya masa aku baru masuk dalam kelas time hari pendaftaran tu, aku rasa macam aku takkan bergaul langsung dengan semua orang kat dlm klas aku~ mcm mana nk kata ah, maybe aku tetiba timbul rasa segan nak bercakap sebab semua orang communicate dalam bahasa formal (KL yawww) sedangkan aku ni budak kedah yg tau ckp kedah ngn kelantan jaaa~

luckily ada la roommate aku nih yg ngeng sikit bleh la dok melayan slang kedah dgn aku yg dok campur2 slang kedah + johor + melaka~ dgaq lawak gila... tapi aku rasa mcm ohsem jgak kalau buat camtuh kann~ hahaha~ lgpn bukan selalu bleh buat camtuh~ 2 taun stgh ja aku bleh nk nyembang ngn depa guna slang aku sniri (lah sangattt)~ xD

so here are some pictures of me and my friends here in PIS~ ^_^












with all of them in my life, ive found some of the missing pieces in my life~ they made me smile~ they are among the sweetest and memories with them will always be kept safe in my heart~ never to be forgotten~ ^_^

Syamie Claws~ ^_^